Srebrna wraz z dwoma kotami szła spokojnie parkiem. Byli czujni, wiedząc, że często kręcą się tu psy. Pojedynczy nie był dla nich zagrożeniem, mieli liczebną przewagę, ale sfora to najgorsze, na co mogliby trafić. Zaczęło się ściemniać, koty miały pyski pełne zdobyczy. Ale był problem - na ziemi nie mogą zostać. Jej błękitne oczy szybko wypatrzyły jakieś wielkie, rozłożyste drzewo z wielką plątaniną gałęzi i głęboką dziuplą. Na moment może być. - Chodźcie, zaniesiemy zdobycz do dziupli i noc spędzimy na drzewie. - powiedziała, odkładając zdobycz. Jako pierwsza odłożyła na ziemię mysz, wciąż trzymając drugą i wspięła się na drzewo. Przysiadła na gałęzi najbliżej dziupli, upewniła się, że jest pusta i odłożyła tam upolowane zwierzę. Zeskoczyła i zrobiła tak jeszcze raz. Gdy całą swoją zdobycz odłożyła, ułożyła się wygodnie na grubym, rozgałęzionym konarze i czekała, aż któryś z kotów położy się obok. Co jak co, ale to miejsce było świetne na obóz. Przynajmniej na parę dni.
Grubasek szedł krok w krok za Srebrną i Piołunem. Kocica od początku zdawała się charakterna, ale teraz zaczęła zachowywać się jak rasowa przywódczyni. Nie przeszkadzało mu to zbytnio. No, miała przecież do tego prawo. W końcu sama założyła grupę. Cóż, trudno nazwać trzy koty grupą, ale... no, lepsze czasy przyjdą, muszą przyjść. Zauważywszy drzewo, zatrzymał się. - Dobra - mruknął do Srebrnej. W międzyczasie Piołun oddalił się, by ogarnąć okolicę (ma nieobecność - dołączy do sesji, gdy wróci.
Kotka leżała na chwilę na swoim miejscu, po czym wstała i podeszła ostrożnie do dziupli. Mimo wszystko nadal może spaść, prawda? Wyciągnęła jakiegoś ptaka i odwróciła głowę w stronę Błyska. - Jesteś głodny? - spytała, po czym podeszła do kocura. Wędrowali przez jakiś czas, więc może dokuczać mu głód. Chociaż po jego wyglądzie nie za bardzo to widać (Srebrna śmieszeg xD).
- Gdybyś znała mnie lepiej, to wiedziałabyś, że zawsze jestem głodny. - stwierdził kocur, biorąc od niej zwierzynę. - Ale częstuj się, śmiało. Aż takim samolubem nie jestem. Wziął dwa większe kęsy i rozejrzał się po okolicy z bezpiecznej wysokości oferowanej im przez drzewo. - Czy ty też czułaś ten niepokojący zapach, gdy tu szliśmy? Psy? - stwierdził, oglądając okolicę w poszukiwaniu ewentualnych zagrożeń. - Oby Piołun szybko wrócił.
Srebrna zaśmiała się na słowa Błyska i popatrzyła na stosik w dziupli. - Spokojnie, jeszcze sporo tego mamy, więc nie musimy się martwić. - wzięła z dziupli mysz i popatrzyła na dół. - Też mi się tak wydawało. Musimy być bardzo ostrożni... - zaczęła patrzyć się w jeden punkt. Lekki wiatr chłodził ją od całego, dziennego upału. Znaczy... Dla niej to był upał, futro to gwarantowało. - Da sobie radę, w razie czego ucieknie. Ale też się o niego martwię. Nie chciałabym, aby z mojej winy stała się komuś krzywda, jeśli nie jest psem...
Jeśli tylko nie jest psem, tak. Prawda. - Głupio byłoby, gdyby po przyjściu do miasta od razu czekała nas zagłada w czyimś żołądku. - mruknął bury kocur, nie przestając się rozglądać. - Słyszałaś, że ostatnio pojawiła się jakaś sfora? Znaczy... w mieście była od dawna, ale teraz poszerza swoje terytoria. Nie wiem na ile to prawda, ale to wiadomości z kocich pysków, więc myślę, że można im ufać.
Gdy Srebrna tylko usłyszała ostatnie zdania, jej oczy rozszerzyły się w strachu. - Sfora...? - jeśli w mieście serio jest sfora, to musimy baaaardzo uważać. Przecież komuś może się coś stać... - Musimy być bardzo ostrożni. Dopóki nie zobaczymy jakiś zapchlonych, wiecznie machających ogonami worków futra, to zostajemy tutaj. Jakby jakiś się pojawił, to musimy się przenieść... - odgryzła kawałek mięsa ze zdobyczy i rozejrzała się. Jakby serio coś było zagrożeniem, to muszą się zmywać. Tylko co z Piołunem?
/ma zgłoszoną nieobecność i problemy z netem, więc uznamy, że nie wrócił (np. zgubił się) - Jeśli nie wróci w przeciągu trzech godzin, to idziemy go szukać. - zaproponował bury Blask ponurym tonem. - Mam złe przeczucia, może w ogóle powinniśmy wrócić do lasu. Tam jest bezpieczniej. No, może nie bezpieczniej, ale na pewno mniej psów i innych zwierząt, które "bawiły się" w ustalanie terytoriów i pilnowanie granic w mieście.
Srebrna wraz z dwoma kotami szła spokojnie parkiem. Byli czujni, wiedząc, że często kręcą się tu psy. Pojedynczy nie był dla nich zagrożeniem, mieli liczebną przewagę, ale sfora to najgorsze, na co mogliby trafić.
OdpowiedzUsuńZaczęło się ściemniać, koty miały pyski pełne zdobyczy. Ale był problem - na ziemi nie mogą zostać. Jej błękitne oczy szybko wypatrzyły jakieś wielkie, rozłożyste drzewo z wielką plątaniną gałęzi i głęboką dziuplą. Na moment może być.
- Chodźcie, zaniesiemy zdobycz do dziupli i noc spędzimy na drzewie. - powiedziała, odkładając zdobycz. Jako pierwsza odłożyła na ziemię mysz, wciąż trzymając drugą i wspięła się na drzewo. Przysiadła na gałęzi najbliżej dziupli, upewniła się, że jest pusta i odłożyła tam upolowane zwierzę. Zeskoczyła i zrobiła tak jeszcze raz. Gdy całą swoją zdobycz odłożyła, ułożyła się wygodnie na grubym, rozgałęzionym konarze i czekała, aż któryś z kotów położy się obok. Co jak co, ale to miejsce było świetne na obóz. Przynajmniej na parę dni.
/chodź tu ktoś z moich przyjaciół :v
Grubasek szedł krok w krok za Srebrną i Piołunem. Kocica od początku zdawała się charakterna, ale teraz zaczęła zachowywać się jak rasowa przywódczyni. Nie przeszkadzało mu to zbytnio. No, miała przecież do tego prawo. W końcu sama założyła grupę. Cóż, trudno nazwać trzy koty grupą, ale... no, lepsze czasy przyjdą, muszą przyjść. Zauważywszy drzewo, zatrzymał się.
OdpowiedzUsuń- Dobra - mruknął do Srebrnej.
W międzyczasie Piołun oddalił się, by ogarnąć okolicę (ma nieobecność - dołączy do sesji, gdy wróci.
Kotka leżała na chwilę na swoim miejscu, po czym wstała i podeszła ostrożnie do dziupli. Mimo wszystko nadal może spaść, prawda? Wyciągnęła jakiegoś ptaka i odwróciła głowę w stronę Błyska.
OdpowiedzUsuń- Jesteś głodny? - spytała, po czym podeszła do kocura. Wędrowali przez jakiś czas, więc może dokuczać mu głód. Chociaż po jego wyglądzie nie za bardzo to widać (Srebrna śmieszeg xD).
- Gdybyś znała mnie lepiej, to wiedziałabyś, że zawsze jestem głodny. - stwierdził kocur, biorąc od niej zwierzynę. - Ale częstuj się, śmiało. Aż takim samolubem nie jestem.
OdpowiedzUsuńWziął dwa większe kęsy i rozejrzał się po okolicy z bezpiecznej wysokości oferowanej im przez drzewo.
- Czy ty też czułaś ten niepokojący zapach, gdy tu szliśmy? Psy? - stwierdził, oglądając okolicę w poszukiwaniu ewentualnych zagrożeń. - Oby Piołun szybko wrócił.
Srebrna zaśmiała się na słowa Błyska i popatrzyła na stosik w dziupli.
OdpowiedzUsuń- Spokojnie, jeszcze sporo tego mamy, więc nie musimy się martwić. - wzięła z dziupli mysz i popatrzyła na dół.
- Też mi się tak wydawało. Musimy być bardzo ostrożni... - zaczęła patrzyć się w jeden punkt. Lekki wiatr chłodził ją od całego, dziennego upału. Znaczy... Dla niej to był upał, futro to gwarantowało. - Da sobie radę, w razie czego ucieknie. Ale też się o niego martwię. Nie chciałabym, aby z mojej winy stała się komuś krzywda, jeśli nie jest psem...
Jeśli tylko nie jest psem, tak. Prawda.
OdpowiedzUsuń- Głupio byłoby, gdyby po przyjściu do miasta od razu czekała nas zagłada w czyimś żołądku. - mruknął bury kocur, nie przestając się rozglądać. - Słyszałaś, że ostatnio pojawiła się jakaś sfora? Znaczy... w mieście była od dawna, ale teraz poszerza swoje terytoria. Nie wiem na ile to prawda, ale to wiadomości z kocich pysków, więc myślę, że można im ufać.
Gdy Srebrna tylko usłyszała ostatnie zdania, jej oczy rozszerzyły się w strachu.
OdpowiedzUsuń- Sfora...? - jeśli w mieście serio jest sfora, to musimy baaaardzo uważać. Przecież komuś może się coś stać... - Musimy być bardzo ostrożni. Dopóki nie zobaczymy jakiś zapchlonych, wiecznie machających ogonami worków futra, to zostajemy tutaj. Jakby jakiś się pojawił, to musimy się przenieść... - odgryzła kawałek mięsa ze zdobyczy i rozejrzała się. Jakby serio coś było zagrożeniem, to muszą się zmywać. Tylko co z Piołunem?
/ma zgłoszoną nieobecność i problemy z netem, więc uznamy, że nie wrócił (np. zgubił się)
OdpowiedzUsuń- Jeśli nie wróci w przeciągu trzech godzin, to idziemy go szukać. - zaproponował bury Blask ponurym tonem. - Mam złe przeczucia, może w ogóle powinniśmy wrócić do lasu. Tam jest bezpieczniej.
No, może nie bezpieczniej, ale na pewno mniej psów i innych zwierząt, które "bawiły się" w ustalanie terytoriów i pilnowanie granic w mieście.