Fabuła

1. Zniknięcie ludzi

Zimny wiatr miesza się z wieczorną ciszą, poruszając firankami w strzaskanych oknach i rozbijając się o pokryte bluszczem i inną roślinnością budynki. Nad miasteczkiem powoli zapada ciemność, którą potęguje fakt, że żadna z lamp się nie pali, nie widać blasku u żadnego z okien, nawet w powietrzu czuć zapach wszechobecnej pustki. Wtem słychać miarowy dźwięk, kroki. Nie należały jednak do człowieka.
W tym momencie zaczyna się historia, której nie będę pisać sam. We wspomnianym miasteczku żyło się świetnie, samochody przemierzały asfaltowe ścieżki, dzieci bawiły się na placach zabaw lub odwiedzały okalający okolicę las, by tam urządzać bitwy na kije. Pewnego dnia wszystko się zmieniło. Ludzie zniknęli, miasteczko opustoszało, dając szansę nowym mieszkańcom: stworzeniom na czterech łapach, które od tego czasu aż po dziś dzień walczą o dominację na ubogim w pożywienie terytorium. Kocie gangi, psie sfory, ciekawscy mieszkańcy lasu, a nawet dzikie konie - potomkowie zwierząt porzuconych niegdyś przez ludzi.

2. Wyjaśnienie

Dawno temu, gdy w miasteczku mieszkali jeszcze ludzie, zdarzyło się coś dziwnego. Poza miastem, gdzie uprawiali pola, zaczęły pojawiać się wielkie kałuże pełne tajemniczej substancji. Chodzą nawet pogłoski, że sami ludzie zadecydowali polewać nią swoje pola, by rośliny szybciej rosły, ale nikt w żaden sposób nie potwierdził tej teorii, więc uważa się ją jedynie za legendę mogącą mieć w sobie tylko ziarnko prawdy. W każdym razie gdy tylko pojawiły się dziwnie pachnące kałuże, nastał czas kłopotów, bo kto przebywał dłużej w ich otoczeniu, zamoczył łapy, lub gorzej! - napił się owej substancji, ten umierał po kilku dniach bądź tygodniach. Wkrótce potem w mieście znaleźli się nowi ludzie. Dziwni ludzie. Nosili grube, białe ubrania zakrywające w całości twarze tak, że było je widać jedynie przez małe "szybki", ciężkie buty i dziwne narzędzia. Byli to ostatni ludzie zobaczeni w tej okolicy. Miasto i pobliska wieś zostały opuszczone w przeciągu kilku tygodni. Uciekający zostawiali swoje domy, rzeczy, a nawet jedzenie. Nastał czas, by zwierzęta przejęły władzę nad miastem i tak się stało.
~ fragment wypowiedzi postaci NPC z pierwszego blogowego questa


3. Wojna

Niestety zniknięcie ludzi nie przyniosło końca problemom. Zwierzęta, które miały bliższy kontakt z substancją zaczęły chorować. Wypadała im sierść, niektóre po prostu umierały. Nie było to jednak najgorsze. Minęły miesiące i jak każdą wiosną na świat zaczęły przychodzić kocięta.
Były inne, po prostu inne. Zapanował czas strachu i niepokoju. Choroba przetaczała się na coraz kolejnych aż w końcu pojawili się ci, co chcieli przynieść temu kres. Nazwali się Paktem. Stworzyli potężną grupę  mającą na celu wyplenienie choroby poprzez zabicie wszystkich Zakażonych i ich potomstwa. Zaczęła się wojna. Wiecie, każdy chce żyć chyba bez względu na to jakie jest te życie. Nasi przodkowie zawiązali równoległą Paktowi grupę: Przymierze. Po wielu miesiącach, latach walki wojna się skończyła. Przegraliśmy. Większość z nas zginęła, a ocalali musieli skryć się w kanałach.
~ fragment wypowiedzi postaci NPC z pierwszego blogowego questa (aktualny przywódca Przymierza)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz