czwartek, 28 lipca 2016
Łąka
Łąka o sporych rozmiarach jest okolona lasem, a na jej środku znajduje się samotny, bardzo stary dąb, który był już schronieniem wielu istot zdolnych do wspinaczki na drzewa. W pobliskich terenach zielonych patrząc pod nogi, można ujrzeć wydeptane przez ludzi ścieżki. Gdzieniegdzie są jeszcze porzucone butelki...
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Był wczesny ranek. Słońce powoli zmierzało ku szczytowi nieba. Kiur postanowił opuścić miejskie terytorium sfory, by zapolować na najwygodniejszym dla siebie terenie: łące, na której można było się rozbiegać bez ryzyka skręcenia sobie karku na jakiejś ławce czy słupku. Chart zaczął węszyć w poszukiwaniu zwierzyny - na co? - lub na kogo natrafi tym razem?
OdpowiedzUsuńDzień był dosyć odpowiedni na polowanie, ciepły letni wietrzył wiał prosto w pysk charta przynosząc różne, ważne informacje. Otóż teraz trafiło się wyzwanie godne charta, a raczej jego szybkości i zwinności. Kilka metrów na północny wschód kicał sobie w najlepsze długouch - zając. Był on jednak schowany pośród kępek dosyć wysokiej trawy, dlatego wzrokiem nie można było go zauważyć.
OdpowiedzUsuńWkrótce chart pobudzony zapachem zwierzyny kryjącej się w pobliżu zaczął szukać jej wzrokiem. Nie mogąc dopatrzeć się stworzenia, wydał z siebie głośne szczeknięcie, chcąc przepłoszyć zająca na tyle, by zaczął susać wśród tych traw, uciekając, tak by mógł go dojrzeć i rzucić się za nim w pogoń. Intensywność woni wskazywała na to, że znajdował się w odległości, którą chart być może zdoła nadrobić jeśli tylko zareaguje wystarczająco szybko...
OdpowiedzUsuńKiedy do dużych uszu zajęczych dotarło szczeknięcie psa jego małe serce jakby pragnęło wypaść - wyrwać się z klatki piersiowej i odejść jak najdalej. Stulił swe uszy blisko głowy i odwrócił się szaleńczo czekając aż pies zrobi jakikolwiek ruch. Zaczął wolno kicać pośród tej większej trawy, gdzie nadal był niewidoczny, bowiem chciał oddalić się tak daleko jak bujna łąka pozwalała. Przesunął się jeszcze o kilka metrów do przodu a następnie szybko wyskoczył w przód odbijając się od swoich tylnych łap. Już po chwili był o wiele dalej, a więc, czy Kiurowi uda się go dogonić?
OdpowiedzUsuńMam taką nadzieję. Jako autor. No, jako postać też - a dam sobie z tym spokój. W każdym razie wielkiej filozofii w tym nie było. Kiur ujrzawszy upragnioną zdobycz, z miejsca rzucił się do biegu, mocno wybijając się z długich tylnych łap. Zające są szybkie, więc dogonienie ich to zadanie dla wyczynowca. Właśnie na taki typ zwierzyny wyhodowano charty - między innymi borzoie, które mimo, że zasłynęły głównie z polowań na wilki, to sprawdzały się także na zającach i innych mniejszych stworzeniach.
OdpowiedzUsuńMam nadzieje, ze Kiur nie maczal lap w mordowaniu wilkow, bo to przeciez szlachta:3. Ale zajace zabija juz dzis tylko i wylacznie we wlasnym interesie. Gnal z calych sil i zlapal zdobycz za uszy, ale ta mu sie wywinela, wiec dopadl uszatka: skoczyl mu na plecy, uziemiajac go i przegryzl mu tetnice szyjna. Nie liczyl sie ze smiercia szaraka: widzial w nim tylko dobra sztuke miesa.
OdpowiedzUsuńKarolina, stop!
OdpowiedzUsuńNiestety zmuszona jestem zatrzymać tę akcję.
Nie możesz tak wcinać się w gry MG.