poniedziałek, 29 sierpnia 2016
Sosnowy Las
Jest to zdecydowanie rzadziej odwiedzane miejsce wśród pozamiejskich okolic. Chodzą nawet plotki, że tam straszy. Cóż, nietrudno zgadnąć czemu pojawiają się takie spekulacje: nocą nie jest tam zbyt ciekawie. Pnie i konary wysokich drzew rzucają cienie, tworząc "tygrysie" pręgi na futrach przybyszy. Nietrudno też się zgubić.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Słońce powoli chyliło się ku zachodowi, wydłużając cienie rzucane przez rosnące wkoło sosny na ziemię i... futro przybysza, a raczej przybyszy. Dwie pary ślepi idąc ze sobą "ramię w ramię" uważnie przeczesywały okolicę z nadzieją na natrafienie na coś ciekawego.
OdpowiedzUsuńCiekawego!
Świat zewnętrzny aż roił się od ciekawych rzeczy dla bliźniaków, którzy dopiero co opuścili kanały, wiedząc, że morderczego Paktu już nie ma, ba! - kładąc go między mity. Dla mieszkańców kanałów w sumie niewiele się zmieniło. Nadal byli zbyt nieufni, by opuścić swój dom, a nawet wierzyli, że podziemne tunele są lepszym miejscem niż powierzchnia. Prawie wszyscy oprócz bliźniaków, którzy po bliższym spotkaniu z grupą zwierząt uwięzionych pod ziemią po wypadku w stodole, postanowili odkrywać świat poza domem.
- Zawsze zastanawiałem się czemu to coś na niebie codziennie musi po nim wędrować - odezwała się niebieskooka głowa kota.
- Zawsze czyli od pojutrza? - odpowiedział Deuter, węsząc w chłodnym powietrzu.
W kanałach bywało dużo chłodniej, ale oboje zdążyli już zacząć przyzwyczajać się do słońca i płynącego z nieba ciepła.
- Założę się, że to za sprawą... że to tak samo, jak z wodą, która zawsze płynie w dół. Bo musi. A zresztą, co nas to? - stwierdził po chwili zielonooki brat.
Pióro szedł przed siebie szybkim krokiem i przy okazji rozglądał się w poszukiwaniu miejsca gdzie mógłby przenocować. Jednak pech chciał, że trafił do miejsca gdzie nie było nawet jednej jaskini bądź opuszczonej nory, a on wędrował po tym lesie coraz bardziej zaniepokojony. Może i nie mieszka w mieście, ale słyszał plotki o tym lesie i jakoś nie za bardzo miał ochotę być w nocy na widoku.Po co tutaj wszedł? To proste. Po prostu się zgubił. Tak to jest jak się buja w obłokach i nie patrzy dokąd się idzie.
OdpowiedzUsuńLisek stanął w miejscu i westchnął. Niedługo już prawie nic nie będzie widać, a on cały czas błąka się po tym lesie. Nagle ujrzał ciemną sylwetkę przed sobą. Rudzielec przybrał pozycję bojową i z szybko bijącym sercem warknął:
-Kim jesteś?!
Na widok ocienionego przybysza bracia zatrzymali się gwałtownie, jeżąc sierść, zgiąwszy wspólny grzbiet w łuk.
OdpowiedzUsuń- Kim jesteśMY - poprawiła go zielonooka głowa.
Oboje byli dobrze świadomi, że o ile w kanałach zagrożeniem były głównie szczury i tajemnicza bestia, to na zewnątrz również mogą czyhać różne niebezpieczeństwa. Jednakże kocie oczy szybciej przyzwyczaiły się do zapadającej ciemności niż te należące do liska.
- Pióro? - z kolei odezwał się niebieskooki, powoli wypowiadając imię zasłyszane podczas przeprawy w kanałach.
Lisek zdziwił się kiedy usłyszał jak nieznajomy wypowiada się w liczbie mnogiej, a kiedy usłyszał, że wypowiada jego imię to już kompletnie go zdezorientowało. Pióro przyjrzał się uważniej zacienionej postaci i po chwili mógł rozróżnić, że stworzenie ma dwie głowy. Po karku rudzielca mimowolnie przeszedł dreszcz.
OdpowiedzUsuń-Prot? Deuter? To wy?-Lisek nigdy nie zapomni tych wszystkich dziwnych stworzeń w kanałach. One na zawsze już wyryły się w jego pamięci. Mimo iż wiedział, że są one przyjazne to mimo wszystko bał się ich trochę.-Wystraszyliście mnie.
- Czyli się rozumiemy - skwitował Deuter. - Co robisz tu sam? Bez swoich...
OdpowiedzUsuń- Towarzyszy? - dokończył Prot. - Całkiem fajna była z was ekipa.
Obu głowom trudno było sobie wyobrazić życie poza grupą, gdyż urodzili się pod pieczą Przymierza i do czasu opuszczenia tuneli praktycznie nigdy nie byli sami. A nawet jeśli, to zawsze mieli siebie nawzajem czego żadnym sposobem zmienić się nie dało.
- Nie spodziewaliśmy się ujrzeć żadnego z was tutaj. Myśleliśmy, że żyjecie w mieście, a tam jeszcze nie byliśmy. Jeszcze.
Pióro spojrzał na braci przekrzywiając lekko łebek. Ta dwójka naprawdę nie wiedziała nic o świecie zewnętrznym. Ale w sumie skąd mieliby cokolwiek wiedzieć skoro całe życie spędzili w kanałach?
OdpowiedzUsuń-Niestety, ale każdy z nas poszedł w swoją stronę.-Powiedział lisek i westchnął.-Tak to już w życiu bywa.
Rudzielec spojrzał na niebo i przeklął w duchu. Zaraz słońce zajdzie i nici ze znalezienia kryjówki. Kiedy usłyszał o mieście najpierw wytrzeszczył oczy, a potem spojrzał na braci i prychnął.
-Miasto... Nie zamierzam się tam zbliżać. Nigdy.-Powiedział zniesmaczony.-Po co? W lesie jest dużo więcej zwierzyny i miejsca. Nawet nie mam ochoty wspominać o tym miejscu.
-Tak w ogóle chodź znajdziemy jakieś miejsce na nocleg, bo ciemno się robi.-Zaproponował po chwili i ruszył powoli przed siebie.